Lieve mensen,

Bij dezen een teken van leven vanuit Australië. Mijn weekje Sydney zit er alweer op. Wat een geweldige stad is dat. Ik landde in de avond en vond al snel mijn weg naar hostel Eva, net aan de rand van Kings Cross. En hoewel me van te voren was afgeraden in die wijk te verblijven, vond ik dit hostel de moeite waard om de gok te wagen. Eerlijk: de hoofdstraat van Kings Cross is inderdaad niet de fijnste. Rode lichten en alles wat erbij hoort. De business draait continu op volle toeren. Maar ook dat hoort bij een stad als deze. Geen zorgen, mijn hostel bevond zich niet in de hoofdstraat en omdat Eva weekdeals aanbood, besloot ik er mijn hele week te boeken.

Sydney is een stad waar veel backpackers langer blijven. Zo ook mijn vijf roomies, die me daardoor van de nodige tipsover de stad konden voorzien. Altijd handig! De week spendeerde ik vooral door als een ware toerist de stad te verkennen. Inclusief een kaart van de stad, een kaart van het treinnetwerk en een kaart van alle ferrylijnen. En mijn camera natuurlijk. Ik voelde me nog net niet Japans. Ik bezocht Darling harbour, The Opera House, Harbour Bridge, Manly, Bondi beach, Circular Quay, Botanical gardens, Hyde park, George Street, Chinatown, Paddy's market, The Rocks, oftewel: alles wat je als toerist in de stad moet zien. Sydney heeft indruk op me gemaakt; een goede sfeer, vriendelijke mensen, de ibis als stadsmus, grote gebouwen, alle mogelijke winkels die je maar kunt bedenken en mooie parken. Eigenlijk alles wat je ervan verwacht. Grappig wel dat indrukken zo afhankelijk zijn van je referentiekader. Valery uit Montreal (Canada), waarmee ik een paar dagen optrok, was helemaal niet zo onder de indruk : 'Looks just like home'. Oké...

Afgelopen maandag was het alweer tijd om Sydney te verlaten. In het vliegtuig naar Cairns werd ik even overvallen door ontzettende heimwee. Ik mis jullie, ik mis thuis. En een hele dag in je uppie wachten op de vlucht maakte het er niet beter op. Maar ook dat hoort erbij denk ik. Even toegeven, dan vermannen, leuk muziekje op en gaan. Eenmaal in het tropische Cairns werd ik op het vliegveld opgewacht door Thea en Nathan. Ontzettend leuk om ze weer te zien. Het huis net buiten de stad is mooi en de enorme tuin nog mooier. Bedenk tropisch fruit en het groeit hier. Even wat anders dan een backpackerhostel... In huis met Thea, Nathan, drie honden, kippen, vogel Sunny (een geelkuifkaketoe voor te kenners) en housesitters Kevin en Annette is er altijd leven. Thea vertrekt over zes dagen naar Nederland en Kevin en Annette nemen in die tijd de zorg over het huis op zich. En dus ook een beetje over mij. Hele vriendelijke mensen die me gisteren al hebben rondgereden om me de beste stranden en de eerste kangoeroes te laten zien. Ik ben nu al dankbaar voor de goede zorgen. Ik blijf hier nog tot 14 mei. Even rustig aan en genieten van deze plek. Wel ben ik nog een beetje ongerust over alle flora, of eigenlijk fauna, van deze tropen. Maar goed, ook dat went (hopelijk) vast.

Hoe gaat het met jullie thuis? Katers van Koninginnedag weer te boven? Hoop dat alles goed gaat! Vind het nog steeds erg leuk om de updates in mijn mail te ontvangen! Dank daarvoor! Ik tel aardig af nu... Over drie weken is het alweer bijna tijd om naar huis te gaan. Met gemengde gevoelens. Want ik heb ook het gevoel dat ik nog lang niet uitgereisd ben. De wereld is zo mooi en zo begaanbaar. Ontzettend de moeite waard om die verder te ontdekken!

Maar goed, dat is voor later. Nogmaals; hoop dat met iedereen alles oké gaat en kijk er naar uit jullie snel weer te zien!

Veel liefs uit Cairns!

Ps. Vooralsnog alleen foto's van Sydney, Cairns volgt.