4. Het mooie Noordereiland

Wat is Nieuw-Zeeland mooi! Het noordereiland ziet er veelal verlaten uit. Het grootste deel van dit eiland bestaat uit groene heuvels; weilanden of bossen, maar altijd groen. Met vaak slechts één lange weg die er doorheen kronkelt. En af en toe een dorpje of een stadje. De hobbits passen er perfect tussen.

Inmiddels ben ik in het Tongariro National Park, bijna in het zuiden van het noordereiland. Ik ben druk geweest de laatste tijd! Veel gereisd, veel gezien;

Na een rustige ‘park-dag' in Auckland samen met Isa (ontmoet in Paihia), namen we de bus naar Hahei. We bezochten Hot Water Beach, waar hete natuurlijk waterbronnen door het strand naar boven komen. Hoogtepunt later die dag was een drie uur durende kayaktocht naar Cathedral Cove. Werkelijk fantastisch.

De volgende dag reisde ik naar Raglan; een hippie-achtig surfstadje aan de westkust. De bus dropte ons bij een lodge in de jungle. Lees: houten hutjes tussen duizend insecten. Echt iets voor mij dus. Gelukkig was één van mijn roomies zo aardig om de rondvliegende monsterkrekel in ons hutje te verwijderen... Jullie begrijpen: ik had de nacht van mijn leven. Of eigenlijk twee. Want de volgende dag relaxten we wat op het strand en bewonderden de vele surfklassen.

Daarna op naar Maketu, een klein dorpje aan de oostkust in the Bay of Plenty. Ons verblijf was bij een maoristam, die ons die avond hun gebruiken liet zien. Interactiviteit was favoriet. En zo dansten we uiteindelijk allemaal een maoridans. Na deze culturele avond genoten we van een kampvuur op het strand De sterrenhemel was de mooiste die ik ooit zag!

De reisdag die volgde bracht ons via Rotorua naar Taupo. Hoewel Rotorua door alle ondergrondse activiteiten stinkt naar rotte eieren, waren de boiling mudpools leuk om te zien. Bizar dat de grond dat voor elkaar krijgt. In Taupo was het vooral gezellig 's avonds in het hostel.

Gisteren hebben we een dagje vertoefd in een logde in het niets. Onze rit van de bewoonde wereld naar dit verblijf duurde zeker een uur. Tel uit. Het was heerlijk om even in het niets in de zon een boek te lezen. Daarna vroeg het bed in, want vanmorgen gingen onze wekkers al op 5.30 uur...

Vandaag was een dag waar ik én naar uit zag, én tegenop zag. Door de ijle lucht en het ontbreken van een topsportconditie, ging ik helemaal stuk tijdens de klim van de Tongariro crossing. Man wat was dat afzien. Maar samen met Isa bereikte ik de top. Wauw. Wat een gevoel van overwinning! Tel daar een fantastisch uitzicht bij op en het plaatje is compleet. Zeven uur later, 20km en een enorme berg achter ons keerden we moe maar voldaan naar ons hostel.

Dit waren slechts hoogtepunten van mijn reis door het noordereiland tot nu toe. Ik voel me heerlijk, heb het ontzettend naar m'n zin. Het NZ kraanwater dat naar chloor smaakt, drink ik al bijna als thuis, ik scheid mijn afval en leef zoals het komt. Met mijn kiwi-lifestyle zit er dus al aardig goed!

Bovendien heb ik al zoveel leuke mensen uit alle mogelijke windstreken ontmoet. Sommige contacten zijn vluchtig, andere meer waardevol. Sommigen zie ik een uur, sommigen een paar dagen en anderen, zoals Isa, nu al meer dan een week. Ik reis morgen nog met haar door naar Wellington, waar ik een aantal dagen blijf. Heerlijk om even m'n spullen niet iedere dag opnieuw te hoeven ordenen, inpakken en uitpakken!

Geniet ervan om jullie reacties te lezen! Thei, Truus en Sil, in deze update hebben jullie kunnen lezen wat ik allemaal heb gedaan. Hopelijk is met jullie ook alles goed! Syb, ik ben blij dat je weer wat bent opgeknapt! Mijn crossing van vandaag heeft mijn conditie zwaar op de proef gesteld... En ontzettend leuk dat zoveel anderen meelezen en positieve reacties plaatsen! Hoop dat met iedereen alles goed gaat thuis! Tot snel weer bij een nieuwe update!

Liefs

3. Auckland & lovely Paihia

Hoewel het altijd druk is in Queen Street, de hoofdstraat van Auckland, voelt het niet als de stad waar de meeste Nieuw-Zeelanders wonen. Het is groen, ruim en schoon. Een fijne stad om te zijn. In mijn hostel ontmoette ik Christina (USA) en Caroline (Duitsland). Met hen en mijn Lonely Planet ontdekten we de stad. Het artmuseum, de haven en het mooie stadspark. Ook dronken we de eerste biertjes in de bar op zaterdagavond, wat eindigde in een gezellige avond. Op zondag namen we een ferry naar Waiheke Island. Een ontzettend mooi eiland net voor de kust van Auckland. Alleen al de overtocht was de moeite waard. In onze gehuurde witte nissan genaamd Sunny, toerden we over het eiland. Eenmaal terug in het hostel hadden we een geweldige avond met twee mannen uit de USA. Eén van hen zorgde ervoor dat de beste jaren 90 muziek door de speakers klonk. Schaamteloos zongen we enkele klassiekers en praatten tot middernacht. Een heerlijke dag was het!

Maandag stond voor mij in het teken van wat researchen over mijn plannen hier. Ik regelde mijn NZ nummer en boekte bustickets om de rest van het land te zien. Ik besloot tijdelijk Auckland te verlaten en naar Paihia (Bay of Islands ) te gaan. Dinsdag om 7.00 uur vertrok mijn bus. We waren met acht en onze chauffeur Rob. Met opnieuw geweldige muziek (dit keer geen jaren 90) door de speakers, reden werichting het noorden. We lunchten bij een waterval, zagen mooie vissen door de glazen bodem van een boot en arriveerden rond 15.00 in het ontzettend leuke Paihia. Een klein dorpje pal aan het water. Schattige huisjes, kleine winkeltjes, boten in de haven, een idyllisch kerkje en groene heuvels op de achtergrond. We boekten met de groep een kamer in een hostel en genoten de eerste avond van een barbecue met bier. We deden ons uiterste best op de quiz later die avond, maar eindigde helaas niet zo hoog. Het mocht de pret niet drukken, het werd een mooie avond.

Gisteren een tour gemaakt naar Cape Reinga; het meest noordelijke punt van NZ. De spirituele betekenissen die de maori's aan al het natuurschoon hebben gegeven, maakten het uitzicht nog mooier dan het al was. Met een witte vuurtoren, een verloren boom in de punt en twee zeeën die botsten. Jammer van de regen, maar toch zeker de moeite waard. Ook bezochten we 90 mile beach, dat zo uitgestrekt was als het klinkt en zandduinen om vanaf te boarden. Ik hield het bij foto's maken. Als jullie de anderen bedolven door modder hadden gezien, hadden jullie vast ook niet getwijfeld.

Hoewel het plan was om hier nog een aantal dagen te blijven, ga ik later vandaag toch terug naar Auckland. Het weer is niet al de best, en hoewel het een ontzettend leuk dorpje is ben je met regen toch beter af in de stad. De groep splitst vandaag. Sommigen blijven nog, maar anderen gaan vandaag mee terug naar Auckland. Vanaf daar zie ik weer verder.

Ik voel me een stuk beter dan tijdens het schrijven van mijn vorige blog. Ik geniet van al het moois hier. En vind het al bijna leuk om tegen vreemden te praten. Het gaat als vanzelf. Het hoort erbij hier. Ik maak me inmiddels wel wat zorgen om mijn budget; het geld vliegt eruit. Maar, dat zijn dan ook wel de enige zorgen die er hier zijn :)

Hoop dat met jullie alles goed gaat daar! Leuk dat zoveel mensen me volgen! En leuk om via sms en email ook op de hoogte te blijven van alles thuis. Mis jullie, maar geniet hier nu ook volop!

Kus vanuit NZ!

Ps. Foto's uploaden duurt uren hier. Binnenkort meer!

2. Master in bouwen en aankomst NZ

Zo, ik ben er!

Allereerst dank voor alle reacties en alle lieve smsjes om me een goede reis te wensen. Fijn om van jullie te horen!

Mijn reis verliep redelijk goed. Hij was vooral lang en ietwat onvoorspelbaar; zo was mijn vlucht van Dubai naar Melbourne overbooked, waardoor ik bijna niet kon vliegen en liet ik mijn jas achter in het vliegtuig. Geen zorgen, alles kwam goed! Dit eerste drama leverde me overigens een ticket op voor gratis parfum in het vliegtuig. Dat dan weer wel.

Tijdens mijn stopover in Dubai had ik precies één nacht en één hele dag. Bij aankomst in mijn hotel bleek een fout in de booking, waardoor in onverwacht verblijd werd met een superluxe suite. Het bed leek bedoeld voor 5 mensen, zo groot. Jullie begrijpen, ik heb er heerlijk geslapen! Mijn dag in Dubai spendeerde ik door als ware toerist een city bus tour te nemen. Man, wat een stad is dat. Vergelijkbaar met niets. Master in bouwen, dat zijn de Arabieren in Dubai zeker. Het liefst zo hoog en glimmend of spiegelend mogelijk. Om maar een voorbeeld te geven: de vloer in het winkelcentrum wordt fulltime gedweild... De stad voelt veilig, schoon en vriendelijk. Leuk om een dag te zijn. In het zonnetje in de bus heb ik alle hotspots van de stad gezien. 's Avonds ging ik nog terug naar de stad voor een tip van twee mannen uit Manchester: de dansende fonteinen. En mooi waren ze! Ik had ze niet willen missen.

Gisteren dan aangekomen in NZ. Door de reis bijna twee nachten gemist, dus gestart met een lange nachtrust. De komende dagen staat Auckland verkennen op het programma.

Ik voel me goed, al heb ik het de afgelopen dagen ook best af en toe moeilijk gehad. Met name wanneer het daglicht verdwijnt, neemt mijn onzekerheid over mijn plannen toe. Waarom wilde ik dit ook alweer precies... Mijn veilige thuis achterlaten voor al het onbekende? Toen ik in Melbourne zes uur lang midden in de nacht op een vliegveld moest wachten bijvoorbeeld. Of toen ik in Dubai even alleen in mijn suite zat. Of toen ik vanmorgen wakker werd in een hostelkamer die stonk naar de alcohol van de laatste nacht. Tsja, dat hoort erbij. Maar het volgende moment realiseer ik me ook weer dat ik zo graag iets van de wereld wilde zien. En dat ik geluk heb dat ik dit nu zomaar kan doen. En dat geen plannen hebben ook heel fijn is. Het komt wel goed. Ik moet alleen nog even wennen aan het backpackerleventje denk ik.

Hoop dat met jullie ook alles oké gaat. Houd jullie op de hoogte!

Liefs!

1. Dag lieve mensen

Het is zover; morgen stap ik dan eindelijk echt in het vliegtuig om de komende vier maanden niet terug te keren naar Nederland. Ik ga een nieuw stukje wereld zien. Een stukje wereld dat hopelijk net zo mooi is als de plaatjes doen geloven.

Met een gezonde dosis spanning, maar ook veel zin in het nieuwe avontuur vlieg ik morgen om 14.15 naar Dubai, om vervolgens op 2 maart Auckland door de wolken te zien. Op 30 april zal ik vanaf Christchurch naar Cairns vliegen, waar ik mijn familie een weekje bezoek. Resten twee maanden om via de oostkust naar het zuiden te reizen, waar het vliegtuig mij op 27 juni weer van Melbourne naar Schiphol brengt. Dat is het plan. En enige plan ook. Voor de critici onder ons: ik ga mezelf niet herontdekken op een berg of het fellowship imiteren op Mount Doom. Of misschien ook wel. En dat maakt het nu juist zo mooi.

Via deze weg kunnen jullie me volgen tijdens mijn reis. Als je je emailadres achterlaat, ontvang je automatisch bericht wanneer ik tijd voor een update heb gevonden.

Dank aan jullie lieve mensen die voor een fijn afscheid hebben gezorgd. De vele mooie woorden, kaartjes, cadeautjes, foto's en geluksbrengers hebben me goed gedaan.

Tot in Auckland, waar ik vast wel weer iets van me laat horen!

Liefs x